Er komt water energie aan,
het zijn vloedgolven.
Ze trekken je mee naar diepere lagen.
Mee naar binnen…
ontvang ze en leer surfen!
Het voelen doorvoelen en erkennen is haar boodschap.
Waar is de bodem?
die komt wel geef je maar over,
Leren zwemmen en duiken, drijven en zinken.
op de stroom…
in de stroom…
door de stroom…
met de stroom…
boven of onder de stroom…
Wat is er nu?
Wat voel je nu?
Wat zie je nu?
Wat proef je nu?
Wat ruik je nu?
Wat zegt dat nu?
Riding the wave!
en wel zonder oordeel!
Want alles is…
nee, niet goed of fout…
het is…
Dieper,
dieper,
golven in de golven,
kolkend in de oceaan,
wat zit er onder deze laag?
en wat zit er daaronder?
Tot de bodem komt…. het rustig wordt…
Dat is waar nieuw leven ontspringt.
Waar nu een nieuwe beweging kan ontstaan.
De baarmoeder van ons zijn.
Waar water is, is gevoel en is het onderbewuste. Ons onderbewuste die, indien iets getriggerd raakt, ons laat reageren vanuit pijn, boosheid en verdiet. Terwijl ze ons eigenlijk uitnodigt om in de spiegel te kijken. Zo kan je aanschouwen welk gewonde deel van ons hier spreekt… Een deel dat eerder die ruimte niet kreeg en dat daarom nooit erkent is… Een deel dat nooit in het licht gestaan heeft en niet heeft kunnen helen. Daarom heeft dit deel een copingstijl moeten aannemen om te overleven.
Neem de uitnodiging aan en heel dit deel!
Wanneer dit gewonde deel erkend is en zich kan verenigen met je centrum en authentieke zelf kom je krachtiger in jezelf te staan! Dat ben je waard en heeft de wereld om je heen nodig!
Ik zat gister in een cirkel en keek daar mijn schaduw aan waar ik al een paar dagen mee stoei. De gestalte van mijn vader en zijn ouders. Veel angst, pijn en verdriet. Generaties die keer op keer in hun voetsporen en pijn treden door niet naar binnen te gaan. Door hun ellende niet aan te kijken en te helen. Door geen verantwoordelijkheid te nemen voor zichzelf.
Dit stopt bij mij!
Tijdens een oefening ervoer ik gister een nieuwe manier van mijn gevoelens, emoties, ervaringen ruimte geven middels mijn stem. Stembevrijding.
Ik experimenteerde nu vandaag thuis met ruimte geven aan mijn frustraties door het een stem te geven… zonder specifieke woorden en zonder het direct naar iemand te richten. Met als doel de emotie te erkennen en de ruimte te geven. Ik ben verbaasd over het effect! Het loste het probleem direct op en maakte ruimte voor een andere beweging. Magisch!
Ik wil zo graag leren verantwoordelijkheid te nemen voor mijn emoties. Ik wil wel emotioneel beschikbaar zijn voor mijn gezin en anderen. En nu heb ik er een nieuwe tool bij. Heerlijk voelt dit!
Nou.. dan nu… de astrologie!
Stel je voor je zit aan een grote tafel tijdens deze nieuwe maan.
Er wordt een gesprek gevoerd. Jij kijkt toe.
Het gesprek wordt gevoerd door een aantal planeten waarvan er veel in het element water staan. Venus, de Zon, de Maan en Mercurius in Schorpioen(Water). Neptunus en Saturnus in Vissen(Water). Jupiter in Kreeft(Water). Hierdoor ontstaat er een soort stroom of een kolk, een waterdriehoek.
Uranus staat in Stier (aarde) maar destabiliseert deze.
Mercurius, Neptunus, Saturnus, Uranus en Jupiter lopen alle retrograde en kijken terug naar eerder bewandelde paden. Ze herzien en evalueren.
De thema’s zijn diepgaande angsten en wonden omtrent plotselinge veranderingen, controle en macht, leven en dood… Ze nodigen ons uit om die te doorvoelen en in de ogen te kijken.
Cheiron, een planetoïde die vertelt over onze diepste wonden, doet ook nog mee vanuit Ram(Vuur) aan dit gesprek en spreekt ook evaluerend over trauma’s op onze identiteit en ons bestaansrecht.
Eigenlijk vindt dit gesprek plaats in de kosmos. Maar via deeltjes, via licht, via golven gaat het een interactie aan met alles wat er is en komt het ook hier naar de aarde. Het raakt jou. Het zet iets in beweging. Klein en groot.
Het is een nieuwe maan met veel potentie voor schaduwwerk. Je zaait hier iets zeer waardevols. Voor jezelf en voor anderen. Een zaadje dat over 6 maanden tot bloei komt maar nog tot ver in de toekomst zal doorwerken.
Dus maak ruimte en tijd voor jezelf. Zodat je kunt leren duiken!
Liefs,
Toetsie Daisy Beth